Weten wat je écht wilt

“Welk werk past nu bij mij? Kan ik blij worden van het werk dat ik nu achter de schermen doe of is het toch meer mijn ding om op de voorgrond bezig te zijn? Maar ja, kan ik dat wel? Anderen zullen het toch wel weer beter kunnen dan ik, dus waarom zou ik eraan beginnen? Ik bleef maar twijfelen. Gek werd ik ervan. En niemand om daarover mee te praten. Ik voelde me zo alleen staan. Ik bleef echt een soort van hangen in onzekerheid. Dat werd na mijn scheiding alleen maar erger. Alsof ik een toeschouwer van mijn leven was in plaats van dat ik het leven leefde. Daar wilde ik vanaf. Nou, dat is gelukt.”

sylviaheistek-zwwMariëlle vertelt verder: “In de gesprekken met Sylvia werd het me bijvoorbeeld al snel duidelijk dat ik van huis uit nuchter ben. Dat wist ik natuurlijk al wel. Maar nu snap ik ook hoe dat zo gekomen is en waarom. Gevoelens, daar zweeg je bij ons thuis over. Als je ze überhaupt al voelde. Je zweeg trouwens ook over andere zaken. Er werd eigenlijk alleen over de alledaagse dingen gesproken. En dat was het. Gevoelens, je eigen ideeën daar sprak je nooit over. Je luisterde vooral. Dat maakt overigens wel dat mensen het prettig vinden bij mij te rade te gaan. Omdat ik zo goed luister. Dat is dan weer het mooie dat daaruit voortgekomen is.

Het werd me ook duidelijk dat ik heel graag leefde naar de ideeën van mijn ouders over het hebben van een carrière. Zij zeiden zo vaak “kies voor de zekerheid van een baan met een goed inkomen of je het nu leuk vindt om te doen of dat je ervan baalt, doe dat nou maar gewoon”. Ze gunden mij natuurlijk het allerbeste en dachten dat het doen van werk dat goed verdiende, mijn leven makkelijker zou maken. Hoe ik me daar ook bij voelde.
Vanuit mezelf gaf ik daar weinig om. Ik vind mijn werk wel belangrijk, maar een stabiele thuisbasis vind ik nog net iets belangrijker dan een carrière. Als dat er is, dan kan ik me ook op andere dingen concentreren. Toen ik me realiseerde dat dat is hoe ik er zelf over denk, voelde ik de druk om te moeten presteren als een last van mijn schouders vallen.

sylvia-heistek-lfq-blog-28sept16Het invullen van het Q-Report maakte dat ik me bewust werd van wat ik deed op rustige en drukke dagen. Welke keuzes ik maakte. Ik dacht na over mijn werk, mijn relaties en de invulling van mijn leven. Op een gegeven moment merkte ik dat ik orde op zaken begon te stellen. Keuzes maakte. Gewoon vanzelf. Vanuit zekerheid over die keuze. Heel bijzonder. Ik heb er bijvoorbeeld voor gekozen om komend jaar minder uren te gaan werken. De keuze tussen ‘geld’ en ‘vrije tijd’, daar bleef ik eerder maar over twijfelen. Nu wist ik het zeker. Ik heb het mijn werkgever meteen voorgelegd.

Waar ik vroeger een afwachtende houding had als het ging over mijn eigen keuzes maken, neem ik die nu gelijk, en vanuit wat ik zelf belangrijk vind. Ik onderneem van alles. Ik heb ook het antwoord gevonden op de vraag welk werk me het best past. Ik oriënteer me nu op een baan op de voorgrond. Daar zal ik echt voldoening uithalen, zo weet ik nu. Ik weet zeker dat ik dat kan, mijn twijfel daarover is verdwenen. De gedachte dat iemand anders ‘wel beter zal zijn’ ben ik kwijt. Ik zit lekker in mijn vel en dat voelt heel goed.”

Sylvia Heistek
2 oktober 2016 

Lees ook andere artikelen uit het LFQ Magazine of een van de blogs geschreven door Quaners over hun ervaringen met Quaning.

No Comments Yet.

Leave a comment